Monthly Archives: October 2018

JO9 Toernooi SC Monster 9 juni 2018

De JO8-1 heeft een toernooi in Monster, wederom treffen we het met het weer, een stralende dag, niet te warm en veel zin bij het team.

Ik ben de bevoorrechte dat ik vandaag de trainer (welke ik komend seizoen ga versterken) mag assisteren, daar de vaste trainer al van een welverdiende vakantie aan het genieten is.

We zijn van huis vertrokken zonder enige verwachting, daar het een JO9 toernooi betreft en wij een team van JO7 hebben, wel heeft Mishari kunnen organiseren dat er 2 man versterking bij was van JO9.

Dit bleek hard nodig, want bij het betreden van het terrein en waar duidelijk werd wie onze tegenstanders waren, was ook direct duidelijk, dat wij niet de grootste waren.

Vol zelf vertrouwen betreden de mannen het veld, tegen over hen treed een team JO9-6 van SC Monster aan, van net een half jaar tot een jaartje ouder, redelijk gelijkwaardig dus. Althans dat dachten we want met volle verbazing werd mij duidelijk wat Mishari en Raymond met dit team hadden gepresteerd dit seizoen.
Er werd gevoetbald op ongekend niveau en er werd door iedereen hard gewerkt, wat resulteerde in een 6 – 0 overwinning.

Wedstrijd 2 komt eraan, zonder rust pauze en direct door, tegen die groten jongens van SVC’08 JO9-5 welke we voor onze eerste wedstrijd hebben zien spelen. Het is dat team met in ieder geval 1 jongen van al 10 jaar oud en wellicht was er nog 1 van 10 jaar oud en de jongste was de 8 al gepasseerd, maar zo brutaal als ze zijn en met enige op peppende worden, begint de wedstrijd.

Het gaat erop, maar van angst is niks te merken, gewoon hard tegen hard en dat ze allemaal een kop groter zijn, doet er niet toe. Wel is hier te merken, dat de versterking die Mishari geregeld had, hard nodig was, en dan niet voor het technisch voetbal, maar echt voor het fysieke gedeelte om de grote jongens op te vangen. We komen zelfs op 3-2 voorsprong, maar dan valt dat doelpunt, dat je net niet kunt gebruiken en is het 3 -3. Voor degene die dachten, dat was het dan, jammer joh. Want waar bij veel teams het koppie gaat hangen, daar stond hier het gehele team op, rug recht, kin om hoog en de beuk erin. Wederom zonder angst werd er gepasseerd, vrij gespeeld, gepasst en vlak voor het eind signaal gescoord en dus met 4 – 3 wederom een wedstrijd in de pocket, daar waar de meeste al geen kans hadden gezien om uberhaupt tegenstand te bieden.

Dan nog de laatste wedstrijd tegen WIK JO9-4, één van gelijk niveau, zelfde leeftijd, maar ook met veel talent in de groep. De leeftijd was voor Mishari wel te besluiten om onze versterking als wissel te gebruiken en de tegenstander en mochten zij een extra speler toevoegen, zodat wij met 6 tegen 7 man speelden, om zo de wedstrijd voor de tegenstander ook leuk te maken. Wij hadden echter maar een gelijk spel nodig om het kampioenschap binnen te slepen. Na zo’n 2e wedstrijd was de gedacht, dat doen we wel even. Dit hebben we toch maar even uit de koppies gepraat en inderdaad bleek, dat er veel individuele kwaliteit binnen het team van de tegenstander zat. Bij de aftrap werd Maher geïrriteerd door de tegenstander, daar zij elke keer de bal voor zijn voeten weg tikte, zodat hij niet kon aftrappen. Ik zag al aan hem dat hij kwaad begon te worden en dat was voor mij het teken, dat ik hem even toe moest spreken om hem rustig te maken en dat hij antwoord op zijn frustraties moest geven in de wedstrijd. Echter waren zij niet opgewassen tegen de strijd die geleverd werd door ons team, bij bal verlies werd er niet opgegeven en werd bijgesprongen door team genoten en bij balbezit, was er duidelijk positie spel zichtbaar, zonder eigen belangen en werd er goed over gespeeld. En ja hoor, daar kwam ook het antwoord van Maher, een prachtig doelpunt en alle irritaties waren verdwenen. Zo driftig als hij kan zijn, zo uitgelaten was hij nu, met de felicitaties van zijn hele team en de bemoedigende worden voor de volgende keer, dat op deze manier antwoord geven de beste voldoening geeft. Uiteindelijk hebben we ook deze wedstrijd met 7 – 1 weten te winnen en nam ons team dus geen genoegen met een gelijk spel.

Conclusie is dus, dat in het begin van het seizoen de jongens naar een bal keken met het idee, wat moet ik ermee en de trainers Mishari en Raymond het zo voor elkaar hebben, dat er heel veel individuele klasse is, maar dan wel in de juiste verhouding met de team spirit, waarbij ze elkaar steunen als het nodig is, elkaar wat gunnen, maar ook zeker voor elkaar juichen en wat is er mooier dan dat.

Mishari – Petrus
Justin B (6) – Mustafa (6) – Justin R (7) – Emir (8) – Ties (6) – Aykan (zaterdag 9 juni 9 geworden)
Ronald (6) – Maher (6) – Bryan (5)

Dit noem ik nou plezier hebben in wat je doet en dit hebben ze prachtig afgesloten dit seizoen met het binnen halen van een kampioenschap.

   


P.M.Voogdt

Smurfen seizoen 2017 / 2018

Wat een seizoen heb ik zaterdag 2 juni afgesloten!

Nadat mijn oudste zoon de smurfen training was gepasseerd vond mijn jongste zoon (Bryan) in seizoen 2016 / 2017 het ook hoog tijd om mee te gaan trainen met de smurfen.

Echter maakte de toenmalige trainer (Henk) aan het eind van het seizoen bekend, dat hij de logische stap ging maken, om als leider van de F-jeugd verder te gaan. Voor mij was de keus vlug gemaakt, om het stokje van hem over te nemen, daar mijn Bryan toch ook bij de smurfen zat.

Met een beetje spanning, maar voor al met heel veel zin begon ik mijn eerste seizoen als trainer bij de smurfen en begonnen wij het seizoen met 4 á 5 kinderen, al snel was er bij de oude medesmurfen die inmiddels waren door geschoven naar de F-jeugd en spelertje te kort en werd gevraagd of Bryan 1 wedstrijdje met zijn oude medespelers mee kon doen.

Dit was het moment waarna Bryan dus geen smurfen training meer heeft mee gedaan en al snel gezien had, dat trainen en wedstrijdjes met de F-jeugd voor hem veel interessanter waren, toch besloot ik om door te gaan, daar ik beloofd had dit seizoen als smurfen trainer op te pakken.

En wat een goede keus was dat!!!

Al snel liep het aantal kinderen op en zijn we het seizoen geëindigd met 15 kinderen, waarvan een volledig team komend seizoen doorschuift naar de F-jeugd en er ook alvast weer een goede basis start is voor mijn opvolger.

Maar wat hebben we veel meegemaakt dit seizoen, we hebben prachtig weer gehad, maar ook genoeg dagen dat het slecht of zelfs dik onder nul was, maar geen enkele keer heb ik er alleen voor gestaan, want wat heb ik veel energie gekregen van al die kanjers die elke week weer vol enthousiasme en goede zin op het veld klaar stonden om te mogen trainen, om te leren hoe er tegen een bal geschopt moet worden, om te leren dribbelen, om de strijd aan te gaan tegen elkaar, maar ook zeker om te leren dat het een team sport is, waarbij je elkaar helpt zowel op het veld als daar buiten.

En al vlug in het seizoen stond het eerst toernooi op het programma en wel het Jan Boskamp toernooi, hierbij deden met name de smurfen mee die het vorige seizoen al zijn begonnen en dus al enigszins wisten wat er te gebeuren stond.

Dit resulteerde in een gezellige dag met mooi weer, alleen maar winnaars en volop plezier en natuurlijk onder de volledig aandacht van Jan Boskamp zelf.

Aan het einde van het seizoen kwam er een oefen wedstrijd tegen excelsior, er was veel spanning bij de kinderen, daar het tenslotte voor de meeste die nieuw zijn ingestroomt, het de eerste echte wedstrijd was, wat gaat er gebeuren en wat moeten we doen waren de vragen, maar mooi is dan om te zien, dat degene met eerdere ervaring dan wel even uitleggen wat we moeten doen.

Nou heel simpel, doe wat je geleerd hebt, maar heb vooral heel veel plezier en dat is gelukt.

Na een dikke nederlaag was er een hoop vreugde, want we hebben gescoord en dat is op dat moment dan ook het mooiste, dat er van die kleine dingetjes zo genoten kan worden en dat kinderen dus al heel snel gelukkig worden van de simpele dingen in het leven.

De week erop stond er een toernooitje in gepland in Numansdorp, welke een mede trainer van de F-jeugd voor mij had geregeld en jawel, het ging om het pannenkoeken toernooi, hierbij hoef ik verder niks te zeggen, want voor dit toernooi waren totaal geen spanningen, we gingen immers na de wedstrijdjes toch pannenkoeken eten en dan doet de rest er niet meer toe.

Maar daar werd duidelijk dat er veel geleerd is dit seizoen, er werd over gespeel, gedribbeld, geschoten, duels werden aangegaan en er werd zelfs een wedstrijd gewonnen, waarna de pannenkoeken uiteraard nog lekkerder smaakten.

2 juni 2018, het is dan zover.

Tijd voor mij om afscheid te nemen van de smurfen, om ook door te schuiven naar de F-jeugd, daar voor mij het niet meer te combineren is, daar met 2 kinderen die wekelijks elders de wedstrijden hebben en ik dan afhankelijk ben van derden om 1 van mijn kinderen op tijd op locatie te hebben voor de wedstrijden op zaterdag.

Maar door het enthousiasme van de kids, ben ik wel zover, dat ik het trainerschap niet meer los wil laten en daar een nieuwe passie in heb gevonden en ben ik zeker komend seizoen weer op de velden te zien en als de kans zich toe laat, kom ik uiteraard ook nog even kijken bij de kanjers van de smurfen.

We hebben in ieder geval het seizoen op gepaste wijze af kunnen sluiten met voor elke deelnemer een kampioens certificaat met daarbij een leuk prijsje voorzien van lekkernij en een lekkere snack in de kantine, welke verzorgt werden door een super crew dames in de kantine, die elke week weer voor iedereen paraat staan om te zorgen voor een goede service, dus laten we het vrijwillige personeel van PPSC niet vergeten te bedanken voor de geweldige inzet het gehele jaar.

   

En als waardering, welke ik niet had zien aankomen, maar mij wel heeft ontroerd, is het leuke cadeautje dat ik heb mogen ontvangen van alle smurfen, heerlijke chocolade voorzien van een cadeaubon, welke ik verzilverd heb in een compleet verzorging pakket waarmee ik komend seizoen op de velden prima mee voor de dag kan komen.

   

Hoe mooi kan een seizoen eindigen!!

Ik wil dan als laatst ook iedereen bedanken die dit mogelijk heeft gemaakt voor mij en de kinderen.

Dus kinderen, ouders, vrijwilligers en de club bedankt voor een fantastisch jaar en dat we er met zijn allen nog vele mogen beleven met elkaar en voor de smurfen die smurf blijven wil ik zeggen ga zo door, jullie zijn goed bezig en er zit zelfs bij degene die nog maar net begonnen zijn nu al een stijgende lijn in en de smurfen die nu doorschuiven naar het echte werk bij JO7, vertrouw in jezelf, jullie hebben een fantastische groei door lopen en ik weet zeker, dat jullie samen een super team gaan vormen, waarbij grote stappen gemaakt zullen worden in de loop van het seizoen.

P.M.Voogdt